اولین کورس دوتار نوازی در تورکستان جنوبی شهر شبرغان ایجاد شد


آنه بخشی یکی از هنرمندان و استاد موفق موسیقی تورکمنی است که ده ها شاگرد را در عرصه موسیقی دوتار تورکمنی تربیه می کند و فعلاً استاد کورس موسیقی انجمن فرهنگی مختوم قلی فراغی در تورکستان جنوبی  شهر شبرغان مصروف کار و فعالیت های هنری است.

آنه بخشی در باره خودش می گوید: در یک فامیل روشن فکر و هنرمند در ولایت بادغیس به دنیا آمده و از اولین دوره شاگردان اوغانستانی در مکتب موسیقی تورکمنی است که در کشور تورکمنستان آموزش دیده است.

آنه بخشی دو سال قبل به خاطر رشد موسیقی تورکمنی به کشور برگشت تا در این عرصه تجربه هایش را با تشنگان موسیقی تورکمنی شریک سازد.

بخشی می گوید: هر گروه قومی در اوغانستان سبک ویژه موسیقی دارند که شامل سبک بدخشی، خراباتی، لوگری، قطغنی، هزاره گی، اوزبیکی، داستان، سمت مشرقی، سبک غزنی، مردم پکتیا، ملیت پشتون، هراتی، قرصک پنجشیری و نورستانی می شود.

از این که موسیقی عصری مانند کاسیو و جاز در بعضی محافل در جوزجان و دیگر ولایات اوغانستان جای موسیقی محلی و دوتار را گرفته است، آنه بخشی تلاش ورزیده است تا آموزش دوتار نوازی را تدریس کند.

انجنیر محمد حسین صالح رییس شورای تورکمن های اوغانستان در جوزجان می گوید: چیزی که در اوغانستان کار نشده، رشد فرهنگ دوتار نوازی است، اما ایجاد کورس موسیقی تاثیر خوب در رشد فرهنگ هنر دوتار نوازی دارد.

تاج محمد سرپلی یکی از آواز خوانان مشهور کشور گفت:
«90 درصد هنرمندان جوزجان فقیر اند و در محافل که شرکت می کنند کسی پول برای شان نمی دهد.»

اگر چه این دسته موسیقی نوازان در محافل کنسرت رایگان خواهند داد، اما مردم بخاطر تشویق و رشد اقتصاد آن ها باید کمک کنند.

عظیم الله رحمانیار رییس اطلاعات و فرهنگ جوزجان می گوید که آنها اتحادیهء هنرمندان را دو سال قبل در این ولایت ایجاد نموده اند، اما هنرمندان چندان علاقه به این اتحادیه ندارند. وی این برنامه را ستوده گفت که ایجاد چنین کورس ها برای رشد اقتصاد و رشد مسایل فرهنگی این ولایت تاثیر زیاد خواهد داشت.

موسیقی تورکمنی همانند موسیقی سایر ملل که ریشه درعقاید مردم دارد، از ذهن مردم و آرزو های آنان الهام می گیرد. نوازنده گان به زبان تورکمنی بخشی نامیده می شوند که معنی آن متفاوت است. در ایام اویغور ها بخشی به کسی گفته می شد که خط اویغور را بتواند بخواند. بخشی های تورکمنی از دوتار استفاده می کنند که اصطلاحاً به آن تامدره «تنبوره» نیز می گویند. دربارهء ریشه پیدایش دوتار اطلاع دقیق در دست نیست، طبق روایات گویا نخستین بار شخصی به نام بابا قنبر که از مریدان حضرت علی بوده از تار های نازک دم اسپ شبیه دوتار تورکمنی ساخته بوده که بتواند با آوای خوش آن اسپ را به وجد آورد.

در اوغانستان استاد عزیز هروی و استاد گدا محمد از چیره دستان در نواختن دوتار هراتی، استاد محمد عمر و استاد رحیم خوشنواز در نواختن رباب، بهاوالدین مزاری در نواختن تنبور، استاد غفار کمال، شاه قل صوفی، سید جعفر قویاش،و رشید اکه در نواختن دوتار اوزبیکی، احمد بخشی قطغنی، سید عوض آقچه یی، محمد سرور بخشی اندخویی و سید عبدالشکور بخشی شبرغانی در نواختن دوتار تورکمنی شهرت جهانی داشتند.

 عالم رحمانیار

احمد بخشی – 1968 


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: