روزهفتم جوزا را نباید فراموش نمود!


فریاد مظلومیت خلق بپاخاستۀ جوزجان که در روز هفتم جوزای 1386با بیرحمی تمام از حنجرۀ تفنگ باشلیک مرمی جواب گفته شد و خون پاک ده ها فرزند پاکباز آن دیار که کوی و برزن شهر شبرغان را آزین بست و خاک سیاه و تشنۀ عدالت آن شهر را رنگین نمود، هرگز از حافظۀ تاریخ فراموش نخواهد شد. مگرآنکه جلادان و مجریان آن فاجعۀ خونین به کیفر اعمال خود در پیشگاه حق و عدالت و اصل نابرابری ها درکلیه اشکال آن از سرزمین ما زدوده شود.

روز سیاه هفتم جوزا در شهر شبرغان بی شباهت به روزدهم عاشورا در دشت کربلا و قربانی حسین ابن علی (رض) و یارانش با دستان ناپاک شمر وعبیدالله بن زیاد نیست، که آن بار اگر حسین و یارانش در مبارزه برعلیه بیدادگری های دستگاه فاسد بنی امیه و سردمداری یزید بن معاویه، جان باختند و به جاودانگی ره یافتند، در روز عاشورای هفتم جوزای شهر شبرغان نیز فرزندان عدالت خواه و پاکباز آن دیار در اعتراضبه عملکرد و مملو از بار تعصب و تبعیض جمعه خان همدرد والی آن ولایت که میزان بی عدالتی های تعمیل شده از جانب او و دستیارانش کاسۀ صبر مردم مظلوم و بی دفاع را لبریز ساخته بود، و فریاد آخرین وسیلۀ داد خواهی ایشان بود جان باختند به ابدیت پیوستند.

به این ترتیب با نثارخون های پاک خود یک روز ماندگار دیگر را در تاریخ عدالت خواهی کشور ما رقم زدند که تا سقوط آخرین برج و بارۀ نابرابری ها و برتری جویی های قومی و قبیلوی که، تا اکنون هم درکشورما پا برجا وحاکم هست، و هر روز قربانی های تازه از مردم ما طلب نموده و بزرگترین عامل نفاق در بین باشنده گان میهن ما محسوب میشود، همچون چراغ جاویدان راه مبارزات عدالت جویی خلق های مظلوم پا برجا و اندر تلالو باقی خواهد ماند.

تاریخ استبداد و نابرابری ها در سرزمین جهنمی افغانستان هرگز پایان پذیر نیست و هر روز به شیوۀ دیگر تکرار میشود و از مردم ما قربانی میگیرد.

چنانچه اگر روزی جلاد تاریخ امیر عبدالرحمن از سرهای بریدۀ بی گناهان کله منارها آراست و یا مردم تورکستان زمین را قتل عام و ازخانه وکاشانۀ شان آواره نمود، تاریخ به یاد دارد که روزگاران دیگری چهره های شوم و بیرحم نادرها، هاشم ها، محمدگل مهمندها وغیره درصحنۀ قدرت عرض وجود نموده و از خون مردمان بیدفاع و مظلوم، صرفاً به جرم اوزبیک ، تورکمن و یا هزاره بودن پهنۀ گیتی را رنگین ساختند، و یا هم همه به خاطر دارند که چگونه جلادان سفید جامۀ سیاه کار، طالب خون مردم بیدفاع مارا چون جوی جاری و از کشته ها پشته آراستند که حادثات قتل عام مردم در مناطق شمالی، هزاره¬جات، قیصار، مزارشریف وغیره هرگز از اذهان مردم ما فراموش نخواهد شد .

اکنون نیز دامنۀ این جنایات پایان پذیر نیست و ما همه روزه شاهد هجوم های وحشیانۀ فتنه انگیزانی تحت عناوین کوچی ها و یا بیجا شده¬گان درمناطق مسکونی خلق های مظلوم تورک و یا هزاره هستیم، که گاهی بامیان، بهسود را به غارت میکشند و به آتش میسوزند و بیرحمانه زن و مرد ، طفل و یا جوان و یا هم افراد سال خورده را تیرباران مینمایند، زمانی هم مردم بی دفاع این سرزمین را از فاریاب تا پامیر با عناوین مختلف مورد تجاوز قرارداده و به گونه های متفاوت و اهداف متحدالشکل آماج بیدادگریها قرارمیدهند، که هریک از آن به ذات خود جنایتی است که نباید فراموش شود، و دامنۀ آنها هم هر روز وسیع و وسیع تر میشود .

صرف با این تفاوت که چهره و شکل جنایت با تکتیک ها وعناوین دیگری آرایش مییابد .

شورای هم آهنگی انجمن های فرهنگی ولایت فاریاب ضمن بزرگداشت از روز شهادت قربانیان شهر شبرغان همبستگی خود را به روز خروشان اعتراضات یادبودی و عدالت خواهانه در سرتاسرکشور ابراز داشته و خاطرنشان میسازد، که مبارزه برعلیه کلیه اشکال نابرابری های ماضی وحال درکشورما از وجایب و مکلفیت های کلیه محافل وحلقات عدالت جو درکشور است .

نابرابری و بی عدالتی بزرگترین عامل تفرقه در بین اقوام و ملیت های ساکن سرزمین ماست.

مادامیکه عاملان کشتار شهر شبرغان محاکمه و به پنجۀ عدالت سپرده نشوند، مردم ما به حاکمیت قانون، ترویج و تحکیم دموکراسی باورمند شده نمیتوانند و ارواح شهدای هشتم جوزا طالب عدالت میباشد.

شورای همآهنگی انجمن های فرهنگی ولایت فاریاب و ففتا

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: