مجموعه شعر های لیاقت علی عاجز بنام نو بوکو منتشر شد


nobokoدر زمانیکه بنابر جبر های تاریخی، فرهنگی،سیاسی و اجتماعی اکثر از زبانهای مادری در معرض نابودی کامل قرار دارند. آقای لیاقت علی عاجز با نشر کتاب شعرش بنام «نو بوکو» به زبان هزاره گی می خواهد به جهانیان نشان بدهد که در مقابل زبانش حساس است. و در حفظ این خزینه فرهنگی اش تلاش می کند.

در حال حاضر مردمان جهان تقریبا به شش هزار زبان گوناگون گفتگو می کنند، که متاسفانه اکثر از آنها بنابر دلایل خاص محکوم به نابودی اند. سازمان علمی – فرهنگی آموزشی ملل متحد (یونسکو) با درک این مطلب، که بلاآخره منجر به بی هویت شدن قشر عظیمی از مردم جهان خواهد شد. بعد از پیشنهاد بنگلادیش در سی امین نشست عمومی خود، 21 فبروری را که خود دارای منشا تاریخی است، بنام سالروز «زبان مادری» تعیین نموده است. و همه ساله از این روز از سال 2000م. به این سو تجلیل بعمل می آید.

بعد از استقلال و تشکیل، کشور پاکستان بخاطر انتخاب زبان رسمی کشور دچار مشکل جدی شد. زبان اردو بحیث زبان رسمی کشور پذیرفته شده و در مقابل زبان بنگالی تعصب جدی صورت گرفت. این انتخاب بی انصافانه و تعصبات نگران کننده در مقابل زبان بنگالی، برای بنگالی زبانهای که اکثریت را تشکیل می دادند، قابل قبول نبود. و آنها دست به اعتراضات گسترده زدند. حکومت وقت بخاطر خاموش نمودن صدای اعتراض بنگالی زبانهای اکثریت بتاریخ 21 فبروری سال 1952م. حکم شلیک بر روی معترضین را صادر کرد، که  سبب کشته شدن عده ای زیادی از معترضین گردید. حمله بر اعتراض کنندگانی، که محض بخاطر دفاع از حقوق شان برخاسته بودند، ولی بطور وحشیانه محکوم به کشته شدن  شدند، در نهایت دامن پاکستان را گرفت. و همین مسله ی تعصب در مقابل زبان بنگالی و  بخون کشیده شدن معترضین بی گناه در دهاکه (پایتخت بنگلادیش) سر آغاز فاصله در بین ساکنین پاکستان مغربی و مشرقی شد، که در نهایت منجر به جدایی بنگلادیش در سال 1971م. از کشور پاکستان کنونی  گردید.

سازمان یونسکو با دعوت از اکثر کشورها توانسته است، نظر موافق آنها را در حفظ و احیای زبانهای مادری جلب نماید. اکنون اکثر از کشورها به علاوه تجلیل از سالروز زبان مادری، بودجه های مخصوصی را مختص به امکانات تحصیل به زبان مادری اقلیت های زبانی نموده است. تا حتی بعضی از کشور ها زمینه فراگیری تحصیل را به زبان مادری برای مهاجرین شان نیز مساعد نموده است.

کشور های که از اقلیت های زبانی، دینی و فرهنگی تشکیل شده است. نباید با انتخاب یک زبان بحیث زبان رسمی کشور در حق زبانهای دیگر ظلم و جفا نماید. زبان های گوناگون، مذاهب مختلف و فرهنگ های متنوع تماما غنامندی فرهنگی یک کشور را به تصویر می کشد. هم اینک کارمندان کمپنی های بزرگ آمریکایی و اروپایی قادر به تکلم به بیشتر از بیست زبان می باشند. هر شخص حق دارد و حقوق شهروندی اش  ایجاب می کند، که به زبان خودش تکلم نموده و آموزش ببیند. تاکید بر حفظ و احیای زبانهای مادری هیچ وقت نباید برخلاف وحدت و انسجام ملی فکر شود. تاکید بر حقیقت پذیرش زبانهای مختلف نه تنها وحدت ملی را خدشه دار نمی کند، بلکه ثبات، انسجام، وحدت و تمامیت ارضی کشور ها را تضمین می کند.

البته مشخصا در مورد زبان هزاره گی ناگفته نباید گذاشت، که اکثر از صاحب اندیشان و کارشناسان زبان دری، زبان هزاره گی را یک زبان مجزا از دری نمی دانند. آنها زبان هزاره گی را یکی از لهجه های زبان دری می دانند. تا آنجایکه معلومات ناقص شخصی من در مورد راهنمایی ام می کند بر این باورم، که زبان دری در گذشته ها زبان هزاره ها نبوده است. و هزاره ها چون از نگاه منشا نژادی، ترک – مغول اند. زبانشان نیز ترکی  مغولی بوده است. و اما در بابت اینکه مشخصا بنام زبان هزاره گی در گذشته زبان مشخص وجود داشته بوده است و یا نه، معلومات و شواهدی موثق در دسترس نیست. بر خود لازم می دانم از آگاهان تقاضا نمایم در مورد از معلومات ارزنده  شان ما را بهره مند سازند. تا از این جهل و سر درگمی به علاوه خودم  اکثریت مطلق مردم ما نیز رهایی یابد.

مشخصات کتاب:

نام کتاب: نو بوکو

قسته گوی (شاعر): لیاقت علی عاجز

سرورق (مقدمه): برکت علی

چاپ گر (ناشر): Humanitarian and Development Assistance in Focus

تعداد صفحه: 127

تاداد کتاب (شمارگان): 300

بایی (قیمت): 200 روپی

نوبت چاپ: 2009م. کویته – پاکستان

مجموعه شعری نو بوگو «نو قله» در چهار بخش ذیل با درج تقریبا بیست و دو قطعه شعر و جلد زیبا ترتیب داده شده است.

بخش اول: درد دلی است، از شاعر گرامی  صادق صبا و چند قطعه شعر در ثنا و صفت خداوند و…

بخش دوم: این بخش، که بخش اصلی کتاب را تشکیل می دهد، حاوی شعر هایست به احترام و بزرگداشت از «نو بوکو» یعنی نو شخصیت برجسته ملی هزاره ها، که  جلد کتاب نیز با عکسهایشان مزین گردیده است.

1. میر یزدانبخش بهسودی

2. ملا فیض محمد کاتب

3. شهید عبدالخالق

4. محمد ابراهیم گاوسوار

5. شهید علامه سید اسماعیل بلخی

6. غازی کشیمر حاجی ناصر علی

7. سلطانعلی کشتمند

8. جنرال محمد موسی خان

9. بابه عبدالعلی مزاری

بخش سوم: دوبیتی ها

بخش چهارم: هاییکو

آقای لیاقت علی عاجز، مجموعه شعری «نو بوکو» بعد از مجموعه «حسرت دل» که به زبان اردو سروده شده است. دومین اثری هنری اش می باشد. وی در پیشگفتار کتابش در مورد ویژگی ها و علت نوشتن کتابش به زبان هزاره گی می نگارد، که این مجموعه را بخاطری به زبان هزاره گی نوشته است، که متاسفانه بر روی زبان هزاره گی خیلی کم کار صورت می گیرد. به گفته وی ممکن این کتابش بخاطریکه به زبان هزاره گی نوشته میشود مورد نقد و بدگویی قرار بگیرد، ولی باید درک کرد، که اگر به زبان هزاره گی نوشته نشود این زبان به مرور زبان بکلی محو و نابود خواهد شد.

منظور از کلمه «نو بوکو» ، که بحیث نام کتاب انتخاب شده است، همانا اشاره به نو شخصیت برجسته تاریخ ملی هزاره ها می باشد. و آقای عاجز علت نوشتن شعرهایش را در قدردانی و سپاس از این شخصت ها اینطور می نگارد. ما قهرمانان ملی خود را بکلی فراموش کرده ایم. قهرمانان و بزرگان ملی ما زحمات زیادی را برای ما کشیده اند. امروز اگر ما در جهان شناخته می شویم بخاطر زحمات بی شایبه آنهاست. ما اگر حال نمی توانیم کدام خدمتی برای آنها انجام دهیم، حد اقل باید نام آنها را زنده نگهداریم.

آقای عاجز در دفاع از اینکه هزاره گی یک زبان مستقل و مجزا از دری می باشد، اینطور دلایل اش را ارایه می نماید. اگر کسی می گوید، که چون با زبان هزاره گی کلمات دری شامل شده است، لهذا زبان هزاره گی یکی از بخش های زبادی دری می باشد، پس درین صورت زبان اردو نیز چون کلمات فارسی داخل آن وجود دارد باید یکی از شاخه های زبان دری باشد. در حالیکه اینطور نیست. و اردو یک زبان مستفل است.

آقای عاجز امیدوار است، که کتابش اول خدا هر صاحب قلم را متوجه خود خواهد کرد، که به زبان هزاره گی نیز کتاب نوشته و نشر شده می تواند. و خداوند هزاره ها را گنگ خلق ننموده است.

در بخش آخر پیشگفتار آقای عاجز از تمام صاحبان اندیشه و قلم خواهش می کند، که در مورد زبان خودشان فکر کنند. زبان خودشان بیش از حد نیاز به آنها دارد. به گفته آقای عاجز ما برای زبان دیگران خیلی زیاد زحمت کشده ایم و از 200 سال به این طرف است، که برای آنها خدمت می نمایم. ولی اینک ما باید بدانیم، که خداوند ما را محض برای خدمت به زبان دیگران خلق ننموده است. و منبعد باید به فکر رشد و اعتلای زبان هزاره گی خود باشیم.

نمونه ای از شعر آقای عاجز:

رابر مو اگر ایتر بشه دیس  دقچار

ارکار که ام شونه  اونا بشیه قرار

از روی مو اوره دوا منی بگره خدا

رابر که  ایتر بشه  نیه درمو  دکار

————————————————————————————————————————————–

بنده نشر مجموعه شعری آقای عاجز را برای خودش و جامعه فرهنگی مردم ما از صمیم قلب تبریک می گویم..

با احترام عبدالله رفیعی

Advertisements

یک پاسخ

  1. سلام!
    … بنده همین الان در پست قبلی تان یک دیدگاه برایتان ارسال نمودم. امیدوارم آنرا ملاحظه کرده باشید. با آرزوی موفقیّت.
    کانادا

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: